باید تو هم محکوم در خود سوختن باشی
یا مثل چایی که می افتد از دهن باشی

زخمی که من برداشتم فهمیدنش سخت است
سخت است حتی لحظه ای هم جای من باشی

آتش پرید از تیشه ات امشب مگر ای کوهکن
از دست شیرین درد دل با سنگ خارا می کنی

با چون منی نازک خیال ابرو کشیدن از ملال
زشت است ای وحشی غزال اما چه زیبا می‌کنی

امروزِ ما بیچارگان امید فرداییش نیست
این دانی و با ما هنوز امروز و فردا می‌کنی؟

خیر ...

یعنی رویت شد ...

و تحت بررسی قرار خواهد گرفت !/

برگشت خاطرات خودش را مرور کرد
حجمی نشسته بود خمیده کنار رود

طعنه ،نگاه سرد درختان ،شب و سکوت
یک دختر و الهه ی نازی که می سرود

تصویر تار و مبهم این خاطرات تلخ
بر ذهن پیر و خسته یاو سایه می گشود

با خود رمان زندگي اش را مرور کرد
یک قصه ی بدون سرانجام و بی فرود

از چشم های دخترکی که ستاره داشت
چیزی به جا نمانده به جز گودی کبود

در نیمه باز و میوه و میز و دو استکان
یک عمر انتظار و تلاشی بدون سود