سلام

با دست خود خويشتن را به هلاكت نيندازيد

تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی


من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم


چه امید عبثی


من چه دارم که تو را در خور ؟


هیچ


من چه دارم که سزاوار تو ؟


هیچ


تو همه هستی من ، هستی من


تو همه زندگی من هستی


تو چه داری ؟


همه چیز


تو چه کم داری ؟



هیچ


بی تو در میابم


چون چناران کهن


از درون تلخی واریزم را


کاهش جان من این شعر من است


آرزو می کردم


که تو خواننده ی شعرم باشی


راستی شعر مرا می خوانی ؟

✔ در پناه حق ‍‍!

+++

فدای سیاوش...خیلی دوسش دارم

byeeeeeeeeeeeeeeee dadashi