سلام خوبید ؟ خسته نباشید

من که میدونم اون چشات میباره تو ماتم من
من که بهت گفته بودم دغ میکنم یه گوشه ای
رفتی و خندیدی به من گفتی به من دیوونه ای
من که میدونم یه روزی کلاغ قصه گوی ما
خبر میاره از منو میگه بهت پیشم بیا
هر چی که فریاد میزنم تو کوچه های انتظار
رفته بودی از این دل و رفته بودی از این دیار
وقتی که از شب تا سحر ناله میکردم ای خدا
کجا بودی قشنگ من نعش منو ببین حالا
گریه نکن قشنگ من قسمت من همین بوده
از این همه خوبی واسم ببین که دوری میمونه
هنوزم عاشق توام حتی زیر یه دنیا خاک
خدانگهدار تو و حافظ اون نگاه پاک

همیشه هر گاه دلتنگت میشوم ، مینشینم در گوشه ای و اشک میریزم
آن لحظه آرزو میکنم که باشی در کنارم ، بنشینی بر روی پاهایم و آهسته در گوشم بگویی که دوستت دارم
کاش بیاید آن روز ، کاش تبدیل شود به حقیقت آن آرزو ، تا لبخند عاشقی بر روی لبانم بنشیند ، تا کی دلم در غم دوری ات، به انتظار بنشیند!
ببین خورشید را ،در حال غروب است ، نمیدانم ،میدانی اینجا که نشسته ام چقدر سوت و کور است !؟
نیستی اینجا که اینگونه سرد و بی روح است ، نیستی در کنارم که دلم تنها و پر از غصه، در این لحظه ی غروب است
هیچ است این دل بی تو ، تمام است لحظه های شادی بی تو، بگیر دست مرا با آن دستان مهربانت، به تو نیاز دارم همیشه و همه جا، به آن دل مهربانت
هستم تا هستی در این دنیای خاموش ، نمیشوی ، حتی یک لحظه نیز از یاد من فراموش!
ندیدم تا به حال عشق و صداقت را جز از دل تو، ندیدم تا به حال مهربانی و وفا را جز از قلب مهربان تو،
ندیدم یک قلب پاک را جز قلب درخشان تو تا به حال،
بیا تا ثابت کنیم به همه معنای یک عشق ماندگار!
برمیگردیم به سر خط ، دلتنگی مرا دیوانه میکند تا آخر خط ، گفتم تا گفته باشم درد دلم را به تو ، یکی که بیشتر نیست در این دنیا دیوانه ی تو!

مرا نمیخواهی دیگر میدانم
حتی اگر مرا ببینی هم نمیشناسی مرا دیگر میدانم
اینک همان نامه ای که برایم نوشتی را میخوانم
چه عاشقانه نوشته ای همیشه با تو میمانم
یک قطره اشک بر روی نامه میریزد،
چند لحظه میگذرد و نامه خیس خیس میشود
بدجور دلم را شکستی ، مدتیست که با من سرد سرد هستی
نمیدانم دیگر چه بگویم ، فراموشت کنم یا در غم نبودنت بسوزم
شبها را تا سحر بیدار بمانم ، یا شعر غمگینی که سروده ام را برای چندمین بار بخوانم
دلت از سنگ شده بی وفا ، چگونه دلت آمد بازی کنی با این دل تنها
مرا نمیخواهی دیگر میدانم ، احساس میکنم در آغوش کسی دیگر خوابیده ای میدانم
عطر و بوی تو پیچیده فضای غمگین قلبم را ، چیزی نگو دیگر نمیخواهم بشنوم بهانه های رفتنت را …
مقصر قلب من بود که عاشق شد ، به عشق بودنت بدجور به تو وابسته شد
امروز که آمده نه تو را میبینم و نه عشقی از تو را ، تنها میشنوم صدای هق هق گریه هایم را
بی خیال دیگر نه من نه تو ، ببین یک قلب ساده از آنجا عبور میکند به دنبالش برو
بدجور دلم را شکستی بی وفا ، حرفهای تو کجا و تنهایی غمگین من کجا
از همان اول هم نباید به تو دل می بستم ، میپذیرم سادگی دلم را…

زندگي به من آموخت ... چگونه اشک بر يزم ...

اما اشک به من نياموخت ... چگونه زندگي کنم ...

زندگي به من آموخت ... درد و رنج چيست ...

ولي به من نياموخت ... چگونه تحملش کنم ...

زندگي به من آموخت ... بي صدا گر يستن را ...

پس تا هست ... زندگي بايد کرد ...

تا عشق هست ... عاشقي بايد کرد

تا دوستي هست ... دوست بايد داشت

تا دل هست ... بايد دل باخت

تا اشک هست ... بايد ر يخت

تا لب هست ... بوسه بايد زد

تا بوسه هست ... بايد زد

تا معشوق هست ... عاشق بايد بود

تا شب هست ... بيدار بايد بود

تا هستي ... بايد بود