به هر دری که زدم٬

سری شکسته شد!!!!!!!

به هر جا که سر زدم٬

دری بسته شد!!!!!!!!!

نه دگر٬در زنم به سری

نه دگر سر زنم به دری

که روح در به درم٬....

از سر و در زدن ٬خسته شد..!

*کارو

✔ سلام ...

مرگ را بگویید کسی اینجا به انتظار ایستاده
مرگ را بگویید
من هستم
کسی که میعاد گاه را ترک نکرده است

من از خورشید آموخته ام
سوختن و تکرار را
در آب دیدم خداوند هست
من خداوند را فهمیده ام

چشمانم از آسمان بارانی ترند
اما گلویم هنوز سکوت می نوشد

من بغض خواهم کرد
اما
اشک نخواهم ریخت

دار تنهایی من رنگین است
آن قدر رنگ وا رنگ که نخواهی دانست

من در کجای این همه زشتی نشسته ام

تاریک تر از شب و شکسته تر از پیری

تنها تر از خداوند حتی هستم

نیرنگ چشمانت مرا شکست
صدایی نخواهی شنید هیچ گاه
اما
بدان همین که من
شکسته ام

یک سقف پا برجا
محکم تر از آهن
سقفی که تن پوش هراس ما باشه
تو سردی شبها لباس ما باشه
سقفی اندازه ی قلب من و تو
واسه لمس تپش دلواپسی
برای شرم لطیف اینه ها
واسه پیچیدن بوی اطلسی
زیر این سقف با تو از گل
از شب و ستاره می گم
از تو و از خواستن تو
میگم و دوباره می گم
زندگیمو زیر این سقف
با تو اندازه می گیرم
گم می شم تو معنی تو
معنی تازه می گیرم
سقفمون ، افسوس و افسوس
تن ابر آسمونه
یه افق ، یه بی نهایت
کمترین فاصلمونه
تو فکر یه سقفم
یک سقف رؤیایی
سقفی برای ما
حتی مقوایی
تو فکر یک سقفم
یک سقف بی روزن
سقفی برای عشق
برای تو با من
زیر این سقف اگه باشه
می پیچه عطر تن تو
لختی پنجره هاشو
می پوشونه پیرهن تو
زیر این سقف
خوبه عطر خود فراموشی بپاشیم
آخر قصه بخوابیم ، اول ترانه پاشیم
تو فکر یک سقفم

شب است..!

شبی آرام و باران خورده و تاریک

کنار شهر بی غم.خفته غمگین کلبه ای مهجور

فغان های سگی ولگرد میآید به گوش از دور

به کرداری که گوئی میشود نزدیک

درون کومه ای کز سقف پیرش میتراود گاه و بیگه قطره هائی زرد

زنی با کودکش خوابیده در آرامشی دلخواه

دود بر چهره او گاه لبخندی

که گوید داستان از باغ رویای خوشایندی

نشسته شوهرش بیدار٫میگوید به خود در ساکت بی درد:

"گذشت امروز٬فردا را چه باید کرد"

*اخوان ثالث

هر چه می گردم
پیدا نمی شوند
دفتر ِ شعرهایم را می گویم
گم اش کردم !!
درست از آن روزی که رو به رویم نشستی و چشم در چشم ِ من از رفتن گفتی !!
بیا و یک بار دیگر نگاهم کن
شاید
در چشمان ِ تو جا گذاشته باشم اش ... !

علیرضا باقی

این همه واژه که بی تو به صف شده اند
برایِ شعر شدن !!!
ردِ پای گریه هایِ من است
رویِ کاغذ
بیخود نیست این همه شعر
دوست دارم
روزی اگر سراغ ِ من آمدی
دیدی که دیگر نیستم
بنشینی و آرام آرام بخوانی
حتم دارم
خواهی فهمید که چه ها کرد زخم ِ انتظار
با دلم ... !

علیرضا باقی

در پناه حق..