شیخ امیر‌قلعه‌نویی از شیوخ فرقه‌ی زاغه‌نشینان وی را گفتی"این عادل رو چه به فوتبال؟ ، باس بره پینگ‌پنگ بازی‌کنه" «ترجمه:اگر خواستی پینگ‌پنگ بازی کنی،حتماً روی منم حساب کن» از شیخ همی سؤال بکردند:«گزارشگر کیست؟».بگفت گزارشگر آن است که چهل شرط داشته باشد.بگفتند: «آن شروط چیست؟» شیخنا بگفت«اهل رزم باشد ؛ وَ دیگر هیچ» !
از شیخ کلمات عالی نقل است:«چه توپ‌خراب‌کنیه این بازیکن! ، ترجمه: یکی اینو با اُردنگی بندازه بیرون» «خداحافظ جام جهانی و خداحافظ برانکو ایوانکویژ،ترجمه:کلاً و رسماً و شرعاً و عقلاً خداحافظ جام‌جهانی» «من با علی دایی هم‌دانشکده بودیم و در دانشگاه شریف درس خوانده‌ایم،ترجمه:ما خیلی خفنیم»
از شیخ کرامات زیادی نقل شده،اول آن‌که همیشه نیشش تا بناگوش باز بود و دندان‌های کرسی وی نیز هویدا بودی، دوم آن‌که هر بحث و مذاکره که کردی،تا به جنگ و کشت و کشتار نرسیدی ول نکردی،سوم آن‌بود که به مدت دو سال خورشیدی پاچه‌ی علی‌آبادی را بگرفتی و ول نکردی تا ول را علیل کردی! چهارم آن‌بود که در سوت‌ثانیه،دو صد لغت بگفتی و دم فرو نبستی!
نقل است چون عزرائیل برای ستاندن جان وی عازم شدی،شیخ عرضه داشتی با عزرائیل جانم نستان من هنرمند نیستم.عزرائیل گفتی«ورزشی که هستی؟شیفت عوض شده داداش» و جانش سخت بستاندی....! نقل است شبی میرزا ابومزدک میرزایی وی را به خواب دیدی و پرسیدی چه خبر از آن دنیا؟ شیخ گفت:هیچ،علی دایی در بهشت بازیکن تیم ملی شده.چون مردمان از خواب برخواستند گریه کردند و نعره زدند و ضجه کردند و عرضه داشتند خدایا ما را ممیران که فردا روز در آن دنیا علی دایی سرمربی ‌شدی!