..... [!]ک ریکس سوکس و..........

ببببببببااااای داداشی

آره علي جون رفتني بايد بره .تا وقتي بوديم كسي متوجه نشد هستيم ميريم ببينيم كسي حواسش هست
ليلا
غزل نيسي يا ما رو ريز ميبيني ؟خيلي مخلصيم

من همچین جسارتی نمی کنم........چند روز نبودم تازه اومدم

شوخي كردم عزيز . من فقط شادي شما رو ميخوام .

چقد بی ریا بوده همه چی

اهوم ..
از الانم خندم میگیره !

اره ؛ اکثر پستای من سلام و خدافط بوده؛ بی توجه به لایک و ...

چون کوفتت شده و همش داشتی اطرافتو میپاییدی باطل نیست خواهرم

اون یکی علی

الماه

سیلام

سسسسسلام به روی مااااااهت

سسسسلام

سلام روز به خیر ..

....-
از من ناراحتی داداش اسی؟-

نههههههههههه .واسه چي ناراحت باشم ؟ خوشحالم امروز تولدته .
ايشالله هميشه شاد ببينمت

میسییییییییییییییییییییییییییییییی

i am ..... ایول کیک توت فرنگی... پــــ شمعاش کو؟؟؟

اوکی..

اوکیت بی بلا!!

دوستدار جون بی خیال شو ما همینجوری هم داریم از گشنگی بال بال میزنیم اونوقت با این کیک های رنگ وارنگ ....اینجور پیش بری گناه افطار بی وقتم میفته گردنت ها

غزززززززززززززززل...دیگه این حرفو نزنیاااااااا...جات خیلی خالیه عششششششششق من

غــــــــــــــــزل؟؟؟؟؟؟ کی این حرفو زده هان؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ به قول دوستدار جــــــــــــــــات بسیار بسیار خالی میباشدــــــــــــــــ

فدات بششششششششششم
بوش بوش بوچ

مرسیییییییییییییییییییییییییییییییییی ................دلم خیلی تنگ شده بودددددددد براتون

علی پس با این حساب شما تمام ماه رمضان روزه نمیگیری

چه کنیم دیگه خدا امر کرده .... این معده ما هم بساطیه برا خودش.... میگذره....

سلام علي آقا پاتو بر نميداري داداش يه ساعته زير پات دارم فرياد ميزنم
نه ليلا جون تصور كردنش سخته

اسی 44444444کریم داداش..... خاک پاتیم... عزیزی

گاه می اندیشم
می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری
تو توانایی بخشش داری
دستهای تو توانایی آن را دارد
که مرا زندگانی بخشد

چشمهای تو به من می بخشد
شور عشق و مستی
و تو چون مصرع شعری زیبا
سطر برجسته ای از زندگی من هستی

دفتر عمر مرا
با وجود تو شکوهی دیگر
رونقی دیگر هست
می توانی تو به من
زندگانی بخشی
یا بگیری از من
آنچه را می بخشی

من به بی سامانی
باد را می مانم
من به سرگردانی
ابر را می مانم
من به آراستگی خندیدم
من ژولیده به آراستگی خندیدم

سنگ طفلی، اما
خواب نوشین کبوترها را
در لانه می آشفت
قصه ی بی سر و سامانی من
باد با برگ درختان می گفت
باد با من می گفت:
«چه تهیدستی مرد»
ابر باور می کرد

من در آیینه رخ خود دیدم
و به تو حق دادم
آه می بینم، می بینم
تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی
من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم

چه امید عبثی
من چه دارم که تو را در خور؟
هیچ
من چه دارم که سزاوار تو؟
هیچ
تو همه هستی من، هستی من
تو همه زندگی من هستی
تو چه داری؟
همه چیز
تو چه کم داری؟
هیچ

بی تو در می یابم
چون چناران کهن
از درون تلخی واریزم را
کاهش جان من این شعر من است
آرزو می کردم
که تو خواننده ی شعرم باشی

راستی شعر مرا می خوانی؟
نه، دریغا، هرگز
باورم نیست که خواننده ی شعرم باشی
کاشکی شعر
مرا می خواندی

حمید مصدق