سلام عزیزم ......

سلام .....

مدادرنگی هایت را اگر قرض دهی این کاغذ بی خط نمی ماند و این روزها حک می شوند بر سپیدی تنش

مداد رنگیهایت را اندکی قرض بده خدایا که زندگی اگر طرحی سپید و سیاه باشد هیچ بنده ای دل نمی بندد و دل نمی بازد

دستانم را ببین ، نگاه انگشتانم مدادرنگی هایت را می خواهد .......

خموشم ، ولی در کف آماده دارم کلاف پریشان صدها صدا را

چنان سهمناکم که از هیبت من نیاید سگ ماهیان در پناهم

چنان تیز چشمم که زاغان وحشی حذر می کنند از گزند نگاهم

صدفها و کفها و شنهای دریا به مرداب رو می نهند از هراسم

من آن سنگم ، آن سنگ ، آن سنگ تنها که هم آشنایم ، که هم ناشناسم

غبار مرا گرچه دریا بشوید ولی زنگ غم دارد آیینه ی من

مرا سنگ خوانند و دریا نداند که چون شیشه قلبی است در سینه ی من