گفت استاد: مبر درس از یاد
یاد باد آنچه به من گفت استاد

یاد باد آن که مرا یاد آموخت:
آدمی نان خورَد از دولتِ یاد

هیچ یادم نرود این معنی
که مرا مادرِ من، نادان زاد

پدرم نیز چو استادم دید،
گشت از تربیتِ من، آزاد

پس مرا منّت، از استاد بُود
که به تعلیم من استاد، اِستاد

هرچه می‌دانست، آموخت مرا
غیرِ یک اصل که ناگفته نهاد:

قـدرِ استاد، «نکو دانستن»
حیف! استاد به من یاد نداد

گر بمُرده‌ست، روانش پر نور!
ور بُود زنده، خدا یارش باد!

ایرج میرزا

منم میخوام از ته دلم ولی نمیشه...دعا کنید

ﮔﺎﻩ ﻣﻲ ﺍﻧﺪﻳﺸﻢ،
ﺧﺒﺮ ﻣﺮﮒ ﻣﺮﺍ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻛﺲ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﺪ ؟
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻛﻪ ﺧﺒﺮ ﻣﺮﮒ ﻣﺮﺍ
ﺍﺯ ﻛﺴﻲ ﻣﻲ ﺷﻨﻮﻱ، ﺭﻭﻱ ﺗﻮ ﺭﺍ
ﻛﺎﺷﻜﻲ ﻣﻲ ﺩﻳﺪﻡ .
ﺷﺎﻧﻪ ﺑﺎﻻ ﺯﺩﻧﺖ ﺭﺍ،
- ﺑﻲ ﻗﻴﺪ -
ﻭ ﺗﻜﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺳﺘﺖ ﻛﻪ،
- ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﺯﻳﺎﺩ -
ﻭ ﺗﻜﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺮ ﺭﺍ ﻛﻪ،
- ﻋﺠﻴﺐ ! ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﺮﺩ ؟
- ﺍﻓﺴﻮﺱ !
- ﻛﺎﺷﻜﻲ ﻣﻲ ﺩﻳﺪﻡ !