1سال پیرتَر شُدین..

میدونم خیعلی خوف و قابل بخششم
میمودی خصوصی بهم میگفتی که تولدته

تو زیبایی. مهم نیست بقیه چی می گن. شاید هر روز میری جلوی آینه و خودت رو به دقت نگاه میکنی. چشم هات، ابروهات ، بینی، لبهات و خلاصه از مو ها تا کف پاهاتو خوب نگاه میکنی. به کوچیکترین جزییات دقت می کنی. با خودت می گی اگر بینی منم مثل هنر پیشه های هالیوود بود چقدر خوب می شد. کاش قدم به اندازه مدلهای فشن بود. وای پوستم داره چروک میشه. هزار تا نگرانی توی نگاهت دیده میشه. اگر چاق باشی همیشه حسرت یه شکم صاف و [!]ی رو داری و اگر لاغر باشی آرزوی داشتن پاهای پر و خوشگل! می دونی بعضی وقتا با خودم می گم ممکنه حتی همون مدل زیبایی که تو فکرشی بره جلوی آینه و همین فکرایی رو که می کنی اون هم بکنه؟ تو همین فکرا داری گم می شی که صدای مامانت تو رو به خودت میاره. بااااز که زل زدی تو آینه. بعدش میگی مامان تو فکر می کنی من خوشگلم؟ اونم می گه خوب معلومه که خوشگلی و با یه لحن تند میگه اینقدر ناشکر نباش دختر. آخه مامان وقتی تو خیابون راه می رم همه مثل حوری بهشتی هستن اما من... سکوت می کنی و انگار همه دلت پر از غصه شده. آهی از ته دل می کشی و میری. تو هم مثل من اسیر ظواهر ساختگی یه دنیای دروغ شدی. اسیر عکسایی که با هزار تا ترفند درست می شن و به دست من و تو می رسن. اسیر حرفایی که هیچ مدرکی برای اثباتشون نداری. اسیر فکرایی که به مغز من و تو به هر زوری که بوده تزریق شده. تو هم مثل من فکر می کنی . به هر دری می زنی. همه رژیم های سخت رو که روز به روز ضعیف ترت می کنه امتحان می کنی. همه پولاتو میدی و کرم ضد چروک می خری و دست آخر بازم اونی که می خوای نیستی. می دونی یه واقعیت هست اونم اینه که همیشه یه کسی پیدا میشه که از تو زیباتر باشه. گاهی باید فکر کنیم که دنبال چی می گردیم. فقط یه بار جلوی همون آینه به خودت نگاه کن و بگو خدایا ممنونم از اینکه چشمهام می بینه، گوشهام میشنوه و دستهام کار می کنه. به خودت دقت کن و عاشق تک تک چروک های صورتت باش. به شکم قلمبه و پاهای لاغرت عشق بورز. تو دختری و همه وجودت چه بخوای و چه نخوای زیباست. خدا تو رو مظهر همه زیبایی هاش قرار داده. تو محشری. مهم نیست که بقیه چی می گن...