کودک نجوا کرد :خدایا با من حرف بزن

مرغ دریایی اواز خواند و کودک نشنید

سپس کودک فریاد زد :خدایا با من حرف بزن

رعد در اسمان پیچید اما کودک گوش نداد

کودک نگاهی به اطرافش کرد گفت خدایا پس بگذار ببینمت

ستاره ای درخشید ولی کودک توجه ای نکرد

کودک فریاد کرد خدایا اااااااا به من معجزه ای نشان بده

ویک زندگی متولد شد اما کودک نفهمید

کودک با ناامیدی گریست

خدایا با من در ارتباط باش بگذار بدانم اینجایی

بنابراین خدا پایین امد و کودک را لمس کرد

ولی کودک پروانه را کنار زد و رفـــــــــــت.....

شد خزان گلشن آشنایی
باز هم آتش به جان زد جدایی
عمر من ای گل. طی شد بهر تو
وز تو ندیدم جز بد عهدی و بی وفایی
با تو وفا کردم تا به تنم جان بود
عشق و وفاداری با تو چه دارد سود
آفت خرمن مهر و وفایی
نوگل گلشن جور و جفایی
از دل سنگت...آه ، دلم از غم خونین است
روش بختم این است ،از جام غم مستم
دشمن می پرستم ، تا هستم
تو و مست ازمی به چمن
چون گل خندان از مستی بر گریه من
با دگران در گلشن نوشی می
من ز فراقت ناله کنم تا کی؟
تو و این چون ناله کشیدن ها
من و گل چون جامه دریدنها
ز رقیبان خواری دیدنها
دلم از غم خون کردی
جه بگویم چون کردی
دردم افزون کردی
برو ای از مهر و وفا عاری
برو ای عاری ز وفاداری
که شکستی چون زلفت عهد مرا
دریغ و درد از عمرم
که در وفایت شد طی
ستم به یاران تا چند
جفا به عاشق تا کی؟
نمی کنی ای گل یکدم یادم
که همچو اشک از چشمت افتادم
گرچه ز محنت خوارم کردی
با غم و حسرت یارم کردی
مهر تو دارم باز
بکن ای گل با من هرچه توانی ناز
کز عشقت میسوزم باز

بزن زخم زبان از زهر پركن استكانمرا
كه خود با دست خود بر باد دادم دودمانمرا

بخواهم يا نخواهم سرنوشتم را پذيرفتم
پذيرفتم كه تنها بگذرانم هفت خوانم را


شكايت از شكست ناجوانمردانه جايز نيست
كه خود در آستين پرورده بودم دشمنانمرا

پشيمانم اگر ناليده ام از بخت نابختم
در اينجا هيچ كس حتي نمي فهمد زبانمرا

سراغ زنده ماني يا سراغ مرگ بايد رفت
خداوندا چه مشكل طرح كردي امتحانمرا

یک لحظه عاشق... لحظه ای از عشق بیزاری
انگار عادت کرده ای من را بیازاری
دردی ولی برگرد و من را مبتلا تر کن
دردی ولی درمان خود را با خودت داری
چون بختکی بر جان تو افتاده و بی شک
روزی تباهت می کند این خویشتن داری
تا انعکاس هق هق ام را بشنوی غم را
با کوه قسمت می کنم از روی ناچاری
این روزها.... این روزها ... این روزها... تلخی
چون قهوه های بی شکر در عصر قاجاری!

موج عشق تو اگر شعله به دل‌ها بكشد
رود را از جگر كوه به دريا بكشد
گيسوان تو شبيه‌است به شب اما نه
شب كه اينقدر نبايد به درازا بكشد
خودشناسي قدم اول عاشق شدن است
واي بر يوسف اگر ناز زليخا بكشد
عقل يكدل شده با عشق، فقط مي‌ترسم
هم به حاشا بكشد هم به تماشا بكشد
زخمي كينه‌ي من اين تو و اين سينه‌ي من
من خودم خواسته‌ام كار به اينجا بکشد
يكي از ما دو نفر كشته به دست دگري‌است
واي اگر كار من و عشق به فردا بكشد