هرماه كه می آیدازین خانه فراری ست

این خانه ویران شده زیبا شدنی نیست

افتاده به بن بستم و در پیش ندارم

راهی به جزآغوش تو اما شدنی نیست

عشق تو بزرگ است برای دل تنگم

اندوه تو در سینه من جا شدنی نیست

ناگاه عشق، عشق نه، چیزی عجیب‌تر
چیزی شبیه زلزله اما، مهیب‌تر

تقسیم شد نگاه تو و بی‌نصیب ماند
چشمی که نیست چشمی از او بی‌نصیب‌تر

تنها همین، همین که بگویم نیافتم
از چشم های روشن تو دلفریب‌تر

اینک منم غریق تماشای لحظه‌ها
با چشمی از کبوتر و باران، نجیب‌تر

آره خیالی نازه

وااااي شرمنده------------سلاااااااااام خوووووبي------------