“حسین غریب مادره”

رو خاکایِ سرد بقیع
صورت چار قبرکشیده
طوری-غریب حسین- میگه
انگارکه گودالُ دیده
*
پایِ بساط روضه هاش
عابرا گریه می کنن
بلند بلند فرشته ها
اون بالا گریه می کنن
*
از پسراش نشد یه بار
با کسی حرفی بزنه
زمزمه ی لبش شده:
حسین من بی کفنه
*
طاقت نداره، کارشه
شبا می ره سئوال کنه
با گریه می خواد از رباب
عباسشُ حلال کنه
***
طفلی سکینه رو بگو
دل نداره نگاش کنه
روُش نمیشه مثل قدیم
ام البنین صداش کنه

رو خاکایِ سرد بقیع
صورت چار قبرکشیده
طوری-غریب حسین- میگه
انگارکه گودالُ دیده

نخی سیگار ..
پُکی عمیق ..
و لبخندِ تو روی ِ دیوار ..
...
دود می‌شویم همه با هم امشب ...!