سلام خانمی...

خانه بی سقف ما را آسمانی بود و نیست
بین ما و زندگانی ریسمانی بود و نیست
دوستی ها محکم و دیوارها پیوسته بود
پای دیوار جدایی نردبانی بود و نیست

کاش می شد گذشته ها رو پس بگیرم
زنده باشم از وطن نفس بگیرم
کاش می شد گذشته ها رو پس بگیرم
زنده باشم از وطن نفس بگیرم

یک پیاده صبح روشن یک سبد ابر بهاری
بر سر هر سفره ای رنگین کمانی بود و نیست
سال باران های تند و فصل تندرهای سخت
خانه دیروز ما را ناودانی بود و نیست

خاندانی خانمانی دودمانی بود و نیست
خاندانی خانمانی دودمانی بود و نیست

کاش می شد گذشته ها رو پس بگیرم
زنده باشم از وطن نفس بگیرم
کاش می شد گذشته ها رو پس بگیرم
زنده باشم از وطن نفس بگیرم

ای خدای سکوت

ینی الان ما بی قرص می خوابیم شبیه خرس قطبیم ؟

میدونم بخاطر روی زیادت تعجب کردم پولم نمیدی دستورم میدی