مرسی گلمقشنگ بود

ریـــشه ی تو، فـــــهم توست

یک سنگ به اندازه ای بالا می رود که نیرویی پشت آن باشد.

با تمام شدنِ نیرو، سقوط و افتادن سنگ طبیعی است.

ولی یک گیاه کوچک را نگاه کن!!

که چطور از زیر خاک ها و سنگ ها سر بیرون می آورد

و حتی آسفالت ها و سیمان ها را می شکند

و سربلند می شود.

اگر تو به اندازه ی این گیاه کوچک، ریـــشه داشته باشی،

از زیر خاک و سنگ، و از زیر عـــــادت و غـــــــریزه

و از زیر حـــــرف‏ها و هــــــــــوس‏ها سر بیرون می آوری

و افتخار می آفرینی.

ریـــشه ی تو، همان فـــــهم تو، عـــلاقه ی تو و انتــــخاب توست!

این نقطه که از سرِ شـــراب افتاده
این مستی ما که در ســـــراب افتاده
پیمانه پر از سراب و مســتیم هنـــوز
از عکس غمی که توی آب افتاده