ناز کمتر کن، من اهل تمنا نیستم
زنده با عشقم، اسیر سود و سودا نیستم

عاشق دیوانه ای بودم، که بر دریا زدم
رهرو گمگشته ای هستم، که بینا نیستم

اشک گرم و خلوت سرد مرا، نا دیده ای
تا بدانی اینقدرها هم شکیبا نیستم

بس که مشغولی به عیش و نوش هستی غافلی
از چو من بیدل، که هستم در جهان، یا نیستم

دوست می داری زبان بازان باطل گو را
در برت لب بسته از آنم، کز آنها نیستم

دل بدست آور شوی با مهربانی های خویش
لیکن آنروزی، که من دیگر به دنیا نیستم

پای بند آز خویشم، مهلتی ای شمع عشق
من برای سوختن اکنون، مهیا نیستم

هیچکس جای مرا دیگر نمی داند کجاست
آنقدر در عشق او غرقم، که پیدا نیستم
..

اخم می کنم ،
تا ببینی جدی شدم .
چرا اینگونه سراغم می آیی ؟
من به تمنای گریه ات نیست،
که تا سال ها ،
تا قرن ها ،
تا پایان تلخی ،
زیر این خاک سرد ،
قصد خفتن کرده ام.
معرفتی مانده اگر،
یا سر سوزن قلقلکی از بهار گذشته ،
برای من،
لبخند بزن ،لبخند ........

نگران نباش
من آنقدر امروز و فرداهای نیامدن را دیده ام
که دیگر هیچ وعده ی بی سرانجامی
خواب و خیال آرزویم را آشفته نمی کند!
حالا یاد گرفته ام که
فراموشی
دوای درد همه ی نیامدن ها و نداشتن ها و نخواستن هاست.
یاد گرفته ام
که از هیچ لبخندی
خیال دوست داشتن به سرم نزند ...
یاد گرفته ام که بشنوم:
- « تا فردا ...»
و به روی خودم نیاورم که فرداها هیچ وقت نمی آیند

@حی علی الـ عزا ./ دیگه نمیگی کفر......چی شده؟؟؟؟؟؟

خواستی به اونی که میخوای فحش بدی بگو #مخاطبم...اینجوری قشنگتره....