به همین سادگی، فراموش می کنی که زن هستی، جوان و زیبا..
به همین سادگی، نمیبینی که کودکانت همبازی می خواهند و نه آشپزی ماهر…
به همین سادگی، فراموش می کنی که پسرکت مادری امروزی و شیک می خواهد با روسری قرمز..
به همین سادگی، سنگ صبور همه می شوی…
به همین سادگی، خودت را فراموش می کنی..
به همین سادگی، حرفهایت را می خوری و به شوهرت نمی گویی..
به همین سادگی، از دنیای همسرت دور می شوی..
به همین سادگی، نمی دانی که باید تغییر کنی نه با کردارت که با افکارت…
به همین سادگی، همه چیز را می بازی، عشقت، همسرت، دخترت و پسرت را…
به همین سادگیِ صدا زدن اسمت در خواب، دیگر ترکش نمی کنی…
به همین سادگی، یک نیمه مستندِ کم دیالوگ می سازی که چندین سیمرغ بر سرش سایه می اندازد..
به همین سادگی، یک تیتراژ آغازین دلچسب برای فیلمت می سازی…
به همین سادگی برای «روغن لادن»، «شیرپاک»، «ماشین لباسشویی ارج»، «قنادی گلستان»، «انستیتو زبان سیمین»، «سن ایچ»، «چای گلستان» و «بانک اقتصاد نوین» تبلیغ میکنی..
»به همین سادگی»، فیلمی از رضا میرکریمی
و زندگی نیز به همین سادگی است..
به همین سادگی می توان شاد و پیروز بود
و به همین سادگی می توان، همه چیز را باخت.
سادگی را جدی بگیرید!

من گم شدم....به همین راحتی....



کنار تو نشستم اما از تو دورم...مسیر زندگیمو گم کردم....



دارم بین هیاهوی آدما غرق میشم و زیر قدمهاشون له....



رگبار نگاه شون فرود میاد روی سرم....آخه دارم مبهوت میچرخم دور خودم....



راه میرم و نشونی "تو" رو میگیرم ازشون....



اکثرا سری تکون میدن از نشناختن و میگذرن...



بعضی هم پوزخندی میزنن و به سخره میگیرن حرفمو...



اما..من نا امید نمیشم....میچرخم و میچرخم.....



سرم داره گیج میره....دستمو میگیرم به دیوار...



نفس عمیقی میکشم...نفس....



دیوار...اما اینجا که دیواری نیست....پس دستم....؟ خیالاتی شدم باز.....



تا چشم کار میکنه بیابونه....بیابونی پر از کاکتوس.....



من...وسط بیابون دنبال گل یاس میگردم...؟



دنبال "تو"....



میخندم....نه گریه میکنم.... گفتم مسیرمو اشتباه اومدم....



باید برگردم...قبل اینکه وارد دنیای پوشالی کاکتوس ها بشم....



اما از کدوم مسیر.....هیچ تابلویی که نشون از "تو" داشته باشه وجود نداره....



میخوام فریاد بزنم اما صدایی نداره فریادم....



سکوتم نمیشکنه چرا...؟



واااااای دلم ترکید از دلتنگیت....دلم ترکید از نداشتنت.....



دلم ترکید از تنها موندن میون بیابون....کاش بشکنه این سکوت لعنتی....



تا بشکنه فاصله من و "تو"...



دستمو میکشم از دستای خیالاتم....میافتم روی زمین... گریه میکنم....



دلم میشکنه.....خسته از بیابون زندگی....



خ د ا....سه حرف ذهنمو کنار هم میچینم....



خدا.....خدا....



میشنوی صدای شکسته شدن سکوتمو....



قربونت برم خدا که مهربونی...



چشمامو باز میکنم....گلدسته های مسجد دلمو هوایی میکنه...



غروب و صدای اذون و نم نم بارون....



دلم دو رکعت نماز عاشقی تو محراب عشقت میخواد....



"تو" وضو میگیری و من سجاده پهن میکنم....



خداجونم اجازه هست....؟