زندگی رودخانه ای ست از فنا تا به فنا.
زندگی اصلا پدیده ای منطقی نیست.
منطق ساخته و پرداخته ی ذهن ماست.
زندگی،حیرت در شگفتی هاست؛
پرسه زدن در زیبایی هاست.
زندگی،معامله نیست،
تجارت نیست؛
شهود عاشقانه ی اشیاست.
زندگی،
زمانی معنا دارد كه سفری در جاده ی عشق باشد.
زندگی،سفراست.
كسانی كه جایی در گوشه و كنارها اطراق می كنند،
زندگی را می بازند.
انسان باید آواره و پرسه زن باشد،
انسان باید خانه به دوش باشد؛
هر جا كه اُتراق شود، زندگی در آن جا می میرد.

" مسیحا برزگر"

آشناهای غریب همیشه زیادند

آشناهایی که میایند و میروند

آشناهایی که برای ما آشنایند

ولی ما برای آنها...

نمیدانم واقعا چرا و چگونه میشود

که همه روزی

آشنای غریب میشوند

یکی هست ولی نیست

یکی نیست ولی هست

یکی میگوید هستم ولی نیست

یکی میگوید نیستم ولی هست

و در پایان همه بودنها و نبودنها

تازه متوجه میشوی

که:

یکی بود هیشکی نبود

این است دردی که درمانش را نمیدانند

و ما هم نمیدانیم

که آن یکی که هست کیست

و آن هیچکس کجاست

کاش میشد یافت

کاش میشد شکستنی نبود

کاش میشد زیر بار این همه بودن و نبودن

خرد نشد

و ما همچنان هستیم

پس تو هم باش

باش که دیگر یکی تنها نباشد

اگر توانسته باشم درقلب یک انسان







پنجره جدیدی را به سوی او باز کرده باشم



زندگانی من پوچ نبوده است.



زندگانی تنها چیزی است که اهمیت دارد



نه شادمانی و نه رنج و نه غم یا شادی.



تنفر همان قدر خوب است که عشق



ودشمن همانقدر خوب است که دوست.



برای خودت زندگی کن





زندگانی را آنسان که خود می خواهی زندگی کن.



واز این رهگذر است که تو



باوفاترین دوست انسان خواهی بود.



_من هر روز تغییر می کنم_





ودرهشتاد سالگی هم همچنان تجربه می آموزم



وتغییر می کنم.



کارهایی را که به انجام رسانده ام



دیگر به من ربطی ندارد



دیگر گذشته است.



من برای زندگی هنوز نقدینه های بسیاری



در اختیار دارم.







خلیل جبران

کاشکی تو گروه سهراب ارسال می شد