دخترک برگشت ، چه بزرگ شده بود

پرسیدم : پس کبریتهایت کو ؟

پوزخندی زد . گونه اش آتش بود ، سرخ ، زرد ...

گفتم : می خواهم امشب با کبریتهای تو ، این سرزمین را به آتش بکشم !

دخترک نگاهی انداخت ، تنم لرزید ...

گفت : کبریت هایم را نخریدند سالهاست تن میفروشم ... میخری؟

دخترک خنده کنان گفت که چیست راز این حلقه ی زر؟؟!
راز این حلقه که انگشت مرا این چنین سخت گرفتست به بر؟؟!
راز این حلقه که در چهره ی او این همه تابش و رخشندگی است؟؟!
مرد حیران شد و گفت: حلقه خوشبختی است، حلقه ی زندگی است!
همه گفتند: مبارک باشد
دخترک گفت دریغا که مرا باز در معنی آن شک باشد
سال ها رفت و شبی
زنی افسرده نظر کرد بر آن حلقه ی زر
دید در نقش فروزنده ی او
سال هایی که به امید وفای شوهر، به هدر رفته هدر!!
زن پریشان شد و نالید که وای
وای، این حلقه که در چهره ی او باز هم تابش و رخشندگی است
حلقه ی بندگی و بردگی است....!!!!