من و دل آمده بوديم به مهماني تو
هر دو لبريز غزل غرق گل افشاني تو
دلکم عرض ادب کرد و همان گوشه نشست
من همه محو دل و او همه حيراني تو
شب شعري که به پا بود در آن صبح لطيف
برد ما را به تب خيس و غزلخواني تو
من دچار تو شدم وقتي نگاهم کردي
دل گرفتار همان موسم باراني تو

چشم تو خلوت خوبي است اگر بگذارند..........

از فراق تو مرا هر نفسی صد آه است ، از تو غافل تیستم ای دوست خدا آگاه است . . .

بلند ترین شاخه درخت ، یک واژه را می فهمد ، و آن هم تنهائیست . . .

البته اگر به ماهیچه بخوره که دیگه آخرشه....قلبِ که میشکنه......

به یاد هم بودن قشنگترین هدیه ای است که نیازی به با هم بودن نداره . . .

میدونی فرق تو با جاده چیه؟ جاده رو باید انقدر بری تا برسی به آخرش، ولی تو همینجوری آخرشی، آخرش