chon zateshun gorge

گفتی که به احترام دل باران باش

باران شدم و به روی گل باریدم



گفتی که ببوس روی نیلوفر را

از عشق تو گونه های او بوسیدم



گفتی که ستاره شو ، دلی روشن کن

من هم چو گل ستاره ها تابیدم



گفتی که برای باغ دل پیچک باش

بر یاسمن نگاه تو پیچیدم



گفتی که برای لحظه ای دریا شو

دریا شدم و تو را به ساحل دیدم



گفتی که بیا و لحظه ای مجنون باش

مجنون شدم و ز دوریت نالیدم



گفتی که شکوفه کن به فصل پاییز

گل دادم و با ترنّمت روییدم



گفتی که بیا و از وفایت بگذر

از لهجه ی بی وفاییت رنجیدم



گفتم که بهانه ات برایم کا[!]ت

معنای لطیف عشق را فهمیدم



مریم حیدرزاده

[!] nadari?

گفته بودی
باز شدن گل ها را

روی تنم دوست می داری

و

من هیچگاه نفهمیدم

چگونه گل ها روی تن من باز می شوند

در سایه روشن عصر

روبروی آینه قدی ایستادم

همان پیرهن ِ پر از گل را به تن کردم

با گلهای ریز آفتابگردان

یکی یکی گلها باز شدند

و کشیده شدند روی پوست من

گفته بودی وقتی می چرخم

عطر گل ها گیجت می کند

چرخیدم

اما

در هر پیچش کمر

گلی پر پر شد

یادت رفته بود بگویی...........