اره خب

از این به بعد هم هستیم

بعضی وقتها مشکل از خود ماست..! واسه کسی که هزار کیلومتر واسمون بر میداره دو قدم هم پیاده نمیمیریم...

دقیقا!این یه ارتباط دو طرفست.وقتی اون میاد یه قدم برات برمیداره تو هم براش یه قدم بر دار ولی بعضی موقع ها بیا و امتحانش کن چند قدم براش بردار ببین ظرفیتشو داره یا نه!!اگه داشت که چه بهتر اگه نداشت که در حد خودش باهاش رفتار کن

آره دوست جونم میفهمم چی میگی !حماقت قصه ی نا پایان زندگی آدمیست،آفرین

ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ،
ﺯﻧﮓ ﺁﺧﺮ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻛﻴﻒ ﻭ ﻛﻮﻟﻪ ﺭﻭ ﻣﻴﻨﺪﺍﺧﺘﻴﻢ ﺭﻭ ﺩﻭﺷﻤﻮﻥ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺑﻮﺩﻳﻢ ﺯﻧﮓ ﺑﺨﻮﺭﻩ ﺗﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻧﻔﺮﻱ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻛﻼﺱ ﻣﻴﺪﻭﻩ ﺑﻴﺮﻭﻥ .
ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ،
ﻳﻚ ﻣﺪﺕ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺩ ﺗﺮﺍﺵ ﺭﻭ ﻣﻴﺰﻱ ﻫﺎ ﻣﺪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻫﺮﻛﻲ ﺍﺯ ﺍﻭﻧﺎ
ﺩﺍﺷﺖ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺎ ﻛﻼﺱ ﺑﻮﺩ.
ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ،
ﻛﻪ ﻛﺎﻧﺎﻝ ﻫﺎﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺩﻭ ﺗﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺒﻮﺩ، ﻛﺎﻧﺎﻝ ﻳﻚ ﻭ ﻛﺎﻧﺎﻝ ﺩﻭ !

ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ،
ﺗﻮ ﺩﺑﺴﺘﺎﻥ ﺯﻧﮓ ﺗﻔﺮﻳﺢ ﻛﻪ ﺗﻤﻮﻡ ﻣﻲ ﺷﺪ ﻣﺎﻣﻮﺭﺍﻱ ﺁﺑﺨﻮﺭﻱ ﺩﻳﮕﻪ ﻧﻤﻲ
ﺫﺍﺷﺘﻦ ﺁﺏ ﺑﺨﻮﺭﻳﻢ
ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ،
ﺗﻮ ﺭﺍﻩ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﮔﻪ ﻳﻪ ﻗﻮﻃﻲ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﻜﺮﺩﻳﻢ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺷﻮﺗﺶ
ﻣﻴﻜﺮﺩﻳﻢ ‌

ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ،
ﻭﻗﺘﻲ ﺳﺮ ﻛﻼﺱ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﺩﺭﺱ ﺭﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ، ﺍﻟﻜﻲ ﻣﺪﺍﺩ ﺭﻭ ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﻣﻴﻜﺮﺩﻳﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻴﺸﺪﻳﻢ ﻣﻴﺮﻓﺘﻴﻢ ﮔﻮﺷﻪ ﻛﻼﺱ ﺩﻡ ﺳﻄﻞ ﺁﺷﻐﺎﻝ ﻛﻪ ﺑﺘﺮﺍﺷﻴﻢ

ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ،
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ ﻣﺒﺼﺮ ﺻﻒ ﺑﺸﻴﻢ ﺗﺎ ﭘﺎﻱ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺭﻭ ﺳﺮ ﺻﻒ ﺟﻔﺖ ﻛﻨﻴﻢ
ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ:
ﺧﺎﻧﻮﻡ ﺍﺟﺎﺯﻫﻬﻬﻬﻬﻬﻬﻪ ﺳﻌﻴﺪﻱ ﺟﻴﺶ ﻛﺮﺩﺩﺩﺩﺩﺩﺩ
ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ:

ﺍﺯ ﺟﻠﻮ ﻧﻈﺎﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﺍﻡ ‌

ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ،
ﺁﺭﺯﻭﻣﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﻤﻮﻥ ﻣﻲ ﭘﺮﺳﻴﻢ ﺩﺭﺳﺘﻮﻥ ﻛﺠﺎﺳﺖ،
ﺍﻭﻧﺎ ﻳﻪ ﺩﺭﺱ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﻦ

ﺷﻤﺎ ﻳﺎﺩﺗﻮﻥ ﻧﻤﻴﺎﺩ
ﺍﻭﻥ ﺭﻭﺯ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﻮﺍ ﺑﺮﻓﻲ ﻭ ﺑﺎﺭﻭﻧﻲ ﺑﻮﺩ ﻧﺎﻇﻢ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﻴﮕﻒ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺻﻒ ﻧﻴﺴﺖ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺮﻳﺪ ﺳﺮ ﻛﻼﺱ

ﺣﺎﻻ ﯾﺎﺩﺗﻮﻥ ﺍﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻭﻣﺪ .ﯾﺎﺩﺵ ﺑﺨﯿﺮ ﭼﻘﺪ ﺷﯿﺮﯾﻦ

برو دیگه!!

رفتم