بُغضم شکست ..

که دلم هــُـــرّی بریزد پایین

هرچه در خودش تلنبار کرده را..

سلام

چه فایدهـ وقتـے این همه دور ...
وقتے هر کدام روے یـک تـکه بـالش خفه میشویـم از فریـاد ...
چه فایدهـ وقتے بـغل هامان کنار هم نیست ...
دست هامان کنـار هم نیست ...
شانـه هامان ...
چه فایدهـ اگر کلمـه ها ما را برساننـد بـه هق هق
وقتے بـغل هامان خالے ...
بـالش هامان خیس
دست هامان یـخ
وقتے جدا جدا
صبـح که بشود هر کس میرود پے خودش ,
شب دوبارهـ همیـن آهـ ، همیـن اشک ...
جدا جدا ...
چه فایدهـ وقتے تـمام نمےشود و
تـمام نمے شود و
تـمام نمے شود ...

تـو قهوهـ اتــــ را بـنوش بـاور كـن كـه در فـنجان تـو نمے گنجم .

عاشقت خواهم ماند

بی آنکه بدانی دوستت خواهم داشت

بی آنکه بگویم درد دل خواهم گفت بی هیچ گمانی گوش خواهم داد

بی هیچ سخنی در آغوشت خواهم گریست بی آنکه حس کنی در تو ذوب خواهم شد

بی هیچ حراراتی اینگونه شاید احساسم نمیرد