#کلاسِ-هنرپیشگی سـاخته ی #علیرضاداوودنژاد .. / یک فیلمِ #خانوادگیِ دیگر از داوودنژاد، اینبار در مُتل قو. وقتی زندگی به فیلم تبدیل میشود، یا وقتی صحنهی فیلم همان پشتِ صحنه است. فیلمسازیِ خانوادگی حالا دیگر به یکی تجربهها یا سرگرمیهای گاه و بیگاهِ داوودنژاد تبدیل شده و بعضی از این فیلمهای خانوادگی اتّفاقاً ٍبهترین فیلمهای کارنامهی او در این سالها هستند. اینبار از #اوّل تأکید میشود که آنچه پیش روی #تماشاگر است، چیزی جز فیلم نیست و اعضای خانواده نقشِ خودشان یا نقشی شبیه خودشان را بازی میکنند. یک داستانِ کاملاً خانوادگی و ادای #دینی به سینما. نتیجهی کار؟ باید دید..
#حوضِ-نقّاشی ساخته ی #مازیار-میری / یک #ملودرامِ ایرانی دربارهی #زوجی که هر دو عقبماندهی ذهنیاند؛ یکی بیشتر و یکی کمتر. داستانِ #گرفتاریِ ناگهانیِ این زوج با پسرِ دبستانیشان و همهی گرفتاریهایی که بعد از این پیش میآید. فیلمِ دیگری از #منوچهر-محمّدی بهعنوانِ تهیهکننده. فیلمی که در بعضی #صحنه-ها اشکِ تماشاگرش را درمیآورد و در بعضی صحنهها میخنداندش. داستانی نسبتاً #متفاوت از تهرانِ این روزها با تکیه روی شخصیتهایی که معمولاً جایی در فیلمهای #ایرانی ندارند. نتیجهی کار؟ فوق العاده برای یک روز .
#گناه-کاران ساخته ی #فرامرز-قریبیان / احتمالاً بهترینِ فیلمِ فرامرز قریبیان بهعنوانِ #کارگردان است. یک فیلمِ #داستانگوی سرگرمکنندهی #معمّایی/ #پلیسی که الگویش داستانهای پلیسیِ آمریکایی و هبچ واهمه ای ندارد که #تماشاگرش با دیدنِ صحنههای #فیلم یادِ نمونههای #غربـی بیُفتد. فضای فیلم هم #آشکارا یادآور همان فیلمهاست؛ بهخصوص که پلیسهای آگاهی #بارانی به تن دارند و طوری هفتتیر میکشند که معلوم باشد تیراندازیشان حرف ندارد. مقایسهی گناهکاران با فیلمهایی که شماری از همنسلهای قریبیان سال به سال میسازند نشان میدهد که پُرشمارکردنِ فیلمهای کارنامه هیچ #افتخاری ندارد.. نتیجهی کار؟ فیلمی دیدنی..
بُغضم شکست ..
13 سال و 1 ماه و 30 روز و 5 ساعت و 41 دقيقه قبل