بُغضم شکست ..

من در اين تاريكي
فكر يك بره روشن هستم
كه بيايد علف خستگي‌ام را بچرد.

من در اين تاريكي
امتداد تر بازوهايم را
زير باراني مي‌بينم
كه دعاهاي نخستين بشر را تر كرد.

من در اين تاريكي
درگشودم به چمن‌هاي قديم،
به طلايي‌هايي، كه به ديوار اساطير تماشا كرديم.

من در اين تاريكي
ريشه‌ها را ديدم
و براي بته نورس مرگ، آب را معني كردم.

ببخشید اگه ناراحت شدی ...
اصلن منظورم تو نبودی

یعنی چی تو رو با اشیا اشتباه میگرفت،تو کجا در کجا
تو کجا صندلی کجا
تو کجا دیوار کجا
حیف اونا نیست که تو شبیهشون باشی؟؟؟

من لاو خبره ام...ینی چی

می خواستم با ادبیات پراکنده ی شعر.../ #تو را خوشبخت کنم...!..