می‌خواهمت، چنان که شب خسته خواب را
می‌جویمت، چنان که لب تشنه آب را
محو توأم، چنان که ستاره به چشم صبح
یا شبنم سپیده‌دمان آفتاب را

بی‌تابم، آنچنان که درختان برای باد
یا کودکان خفته به گهواره تاب را

بایسته‌ای، چنان که تپیدن برای دل
یا آنچنان که بال پریدن عقاب را

حتی اگر نباشی می‌آفرینمت
چونانکه التهاب بیابان سراب را

ای خواهشی که خواستنی‌تر ز پاسخی
با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را

--

براي تو اي روز ارديبهشتي، كه گفتند اين روزها مي‌رسي ، از همين راه . . .

قيصر امين پور