نفیسه
هرکس که نداند و نداند که نداند/ در جهل مرکب ابدالدهر بماند هرکس که نداند و نخواهد که بداند/ حیف است چنین جانوری زنده بماند !
نفیسه
از شکایت و گلایه دردی دوا نمی شود. می خواهم گذشت کنم... دلم را از نو شروع می کنم. این شمع نیم سوخته را دوباره روشن می کنم... در یک شمعدان قشنگ...