صدف از اونست که پاش لیز بخوره میگه کاش پای بقیه هم لیز بخوره ها

پـَ چی فکــــ کردی

خُ پس بزن قددش که منم از همونام

گاهــی دلــم می خواهــد میــان تاریکــی شــب همه چیــز را بگــذارم ؛ آرام و بی ســر و صــدا ؛ پــاور چین پــاورچین خــودم را ترک کنم تــا دور... و دیگــر بر نگـــردم ...

من از نگاه خسته ی پیران دردمند

من از فروغ دیده ی طفلان بی گناه

من از نیاز ریزش دیوارهای شهر

من از جواب پرسش خاموش هر نگاه

من از سحر که تیر کشد بر درنگ شب

من از شفق که رسم کند صحنه ی نبرد

من از غریو شهیه ی اسبان بی سوار

من از غبار خفته در آغوش راه ها

من از پرنده

ابر

شکوفه

درخت

سیل

از هرچه زندگی ست

حتی من از تلاش همین یاس پیرمان

کامسال هم بهار به فرقش شکوفه ریخت

احساس شرم می کنم و

رنج می برم.

.... خطاب نطلبیده #مراد حتما توش خیری بوده

صدف بيدامجيقی چی ميشه

میترااااکُشتمتاااااا شَر درست نکن/33/
والا سهیل تا حالا نشنیدم/38/

ميگين ميشه يه ذره درستِ

سلام

منم خوبم #شکـــر جات بسیار خالی بود/41/

سلام سعیــد شبت بخیر

مرسی شب تو هم بخیر

ســرفه هایَم صدای خرده شیشه می دهد.... می بینی دلم شکسته"

ببــار آسمـــــــان ...

ببـــــــار......!!!

دِلــــم بـــاران می خواهَــد

تا در تَـرَنُـــــم عطــرَش روحـــــــــــ ـــــــــــــــــم را تــازه کُنـم

دِلــــم بـــاران می خواهَــد

آن قـــدر شدیــــد

که مـــن و تنهـــایی ام را با خـود بِشـــویَـد و بِبَــرَد

آن قـــدر شدیـــــد

که غـــــــــــــم هـای ِ همـــه عــــــالـم را از دل هـــاشـان پـاکـــــــــــــــــــــــــــــــ کُنـد

دِلــــم جــــــــاده ای می خواهَــد

بـــی اِنتهــا

و خـُـــــــــــــــــــدایی که با مــــن و احســـاس ِ نـازکـــم

زیــر بـــــــاران ِ چشـــم هـایَـم

بـــــی هیــچ چَتـــــری هـم قَــدَم شَــوَد

بــی هیچ چتــری /گل/

نمیگم دلـم گرفته

آخه انگار که شکسته

نمیگم پر از غباره

آخه گریه شیشه شو شسته

نمیگم دلم خزونه

آخه باد برگ ها رو برده

نمیگم خونه تار تاره

آخه خورشید خونمو سوزونده

نمیگم تو آسمونها تک ستاره ای ندارم

آخه ابرهای سیاه رو چه جوری کنار بزارم

نمیگم ساعت عشق رو لحظه لحظه می شمارم

آخه میون این همه غصه مگه من ثانیه دارم

نمیگم زندگی سخته جوونه غصه نداره

آخه مگه میون سوز و سرما جوونه زندگی داره

نمیگم به زیر بارون چترا هیچ سقفی ندارن

آخه اشک سرد و بارون واسه من چه فرقی دارن

نمیگم شبم سیاه نیست نور مهتاب اینجا خوار نیست

آخه تو دل خاموش و سردم رنگ شب برام که تار نیست

نمیگم دل پروانه ی تنها دیگه امیدی نداره

آخه پروانه دیگه هیچ دلی نداره