چابک سوار در شنل زرد آفتاب

از مرز شب گذشت

و

بر نرده‌های نقره‌ای صبح

تکیه داد.

-فرخ تمیمی-

تاج خروسهای سحر را بریده‌اند.

در خاک کرده‌اند.

از خاک رُسته خرمن انبوه لاله‌ها.

ای باد! گوش کن

این لاله‌های خونین فریاد می‌کنند:

"بیداری؟ای سحر!

آیا هوای دیدن ما داری؟ ای سحر!"

-نادر نادرپور-

در آبی خجول آسمان

پرنده‌ای صفیر زد:

"کجاست؟ پس کجاست صبح؟"

جواب دادمش:

"به روی بالهای تو."

پرید و صبح در نگاه من نشست.

-نادر نادرپور-

هان، ماه ماهان! کجایی؟

خورشید اینک برآید

تنها تو با او برآیی.

-ماخ-

آب زلال و برگ گل بر آب

مانَد به مه در برکه‌ی مهتاب

وین هردو چون لبخند او در خواب.

-ماخ-

برداشت آسمان را

چون کاسه‌ای کبود

و صبح سرخ را

لاجرعه سرکشید

آنگاه

خورشید در تمام وجودش طلوع کرد.

-هوشنگ ابتهاج-

ای صبح!

ای بشارت فریاد!

امشب خروس را

در آستان آمدنت

سر بریده‌اند.

-هوشنگ ابتهاج-

ســـــلام..

✔ سلام ...

سلاااااام

بسلامت.............