Sajad
در دستور زبان عرفان، فعل اینگونه صرف می شود : من نیستم ، تو نیستی ، او هست ...
Sajad
کاش زندگی شعر بود تا برایش یک دنیا شعر می سرودم تا با آهنگش در خلوت بی کسی هایش هیچوقت تنها نماند
Sajad
سال هاست جوانیم در پیاده روهای شلوغ بی کسی دست فروشی می کند شانه هایش را خوب می برند اما... هق هق اش را نه...
Sajad
دلــم یک کــوچ می خــواهد ؛ بــی مقصد ، بــی بازگشت ...
Sajad
خـــــــــدایـــــــا.... نــرسـان " زمـانی " را کـه بــرای زنـدگی ، همـه چیـز داشتـه باشیـم غیـر از " زمـان " ...
Sajad
امام علی (ع) : با دشمنِ دوستت دوست مشو که [با این کار] با دوستت دشمنى میکنى.
Sajad
ادم باگذشتی بود….. ازمن هم گذشت…..
Sajad
از بهر دفع غم به کسی گر بری پناه… هم غم به جای ماند و هم أبرو رود.
Sajad
گـاهی لـال می شود آدم / حـرف دارد / ولـی کلمه نـدارد . ..
Sajad
ما از کسانی انتظار وفا داریم که نمیدانند وفا چیست. . !؟