رد پاشم واسه چشمات جا نذاشت . . .

ممنون عزیز

چه گشت ارشاد خشنی....

اوخی.. ببخش....

نمیشه اسمشونو گفت

داشتم از این شهر می رفتم

صدایم کردی

جا ماندم

از کشتی که رفت و غرق شد

البته این می تواند یک قصه باشد

در این شهر دود و آهن

دریا کجا بود

که من بخواهم سوار کشتی شوم

و تو صدایم کنی

فقط می توانم بگویم :

تونجاتم دادی
تا اسیرم کنی …

” رسول یونان ”

بیخیال میترسم بری خود کشی کنی

رسم زندگی این است



یک روز کسی را دوست می داری



و روز بعد تنهایی



به همین سادگی



او رفته است



و همه چیز تمام شده است



مثل یک مهمانی که به آخر می رسد



و تو به حال خود رها می شوی



چرا غمگینی؟

این رسم زندگی است...

چاگرک