صفت ها درد دارند!!!
وقتی موصوف صفتی میشوی که دوستش نداری درد دارد...
وقتی به تو چیزی را نسبت میدهند که دوستش نداری ... هم درد دارد...
وقتی دوست نداری موصوف باشی و بالاجبار هستی... وقتی کدو تنبل می شوی... خاطره ی کدو قلقله زن تلخ میشود!
"كدو قلقله زن! ندیدی پیرزن؟"
والله ندیدم؛ بالله ندیدم؛ به سنگ تق تق ندیدم؛ به جوز لق لق ندیدم؛ قلم بده؛ ولم بده؛ بگذار برم...!!!
وقتی نوستالژی خاطرات تلخ شود... زندگی اکنون هم تلخ میشود... انوقت فکر میکنی دلت به چه چیزی خوش باشد... وقتی همه چیز تلخ است!!!
وقتی دیروز نیست... امروز نیست... فردا نیست...
وقتی نوستالژی را بخاطر ایدئولوژی موصوف بودن صفتی درد اورد از دست میدهی ... و از تداعی خاطراتی که تو درحال حاضر موصف صفتهایشان میشوی درد میکشی... طعم زندگی به طرز وحشتناکی به کل تلخ میشود...
شاید باید عادت کرد... شاید هم باید عادت کرد به عادت نکردن!!!

روزان ِ دیروزم - خورشید

هیچ ذکر و نامی بالاتر از اسم اعظم ((الله)) نیست ..
بنده رو سیاهم ..
ممنون از خطاب زیباتون