خو همه كارا كردي تو اين پست با كلاسمون

ببخشيد ديدگاهو ببند راس ميگي حيف شد

يكي طلبت

یادش بخیـــر

یهویی دلـــم بدجور گرفت

ی جورایی ته دلـــم خالی شد ....

دوران بچگی خوبی داشتــــم

مرسی جناب... تاثیر گذار بود...

دوس جونمو اذيت نكن كامياب

اذيت چيه حسود خب

حسود عمته

آي گفتي راستي شاگردات بودن نه

اين كه نو نيست همون دنياي سابقه

Nesbat be ghabli

ممنونم مهساجان

اميرعلي حالت بد نباشه اين بزرگترين منطق زندگيمونه اگه باورش كني ديگه هيچوقت از رفتن هيچكس ناراحت كه نميشي هيچ خوشحال هم ميشي چون مرگ بزرگترين سعادت براي ما آدماس

#دنیا خانم از رفتنشون ناراحت نیستم چون اونا خودشون به اندازه عمرشون کار نیک و بزرگی کردن
از این ناراحتم که دوتا بردار که جونشون رو واسه هم میدن
دوتا که حاضرن دنیاشون رو بدن ولی اون یکی از گل کمتر نشنوه و نبینه ولی به خاطر یه غرور بیخود و لعنتی به خاطر یه دندگی از هم دور میشن و حتی تا لحظه مرگ باهم حرف دل نمیزنن و میزارن حرفاشون عقده بشه تو سینه
کسی که هم پدر بوده هم برادر به خاطر حرفا و کارای یه سری ادم نمک نشناس از کسایی که بزرگشون کرده فاصله میگیره
اینا درد داره
اینا گریه داره
اینا بغض اورن
اینان که ادمو خفه میکنن
لعنت به هر چی غرور بیخود و ادم نمک نشناسه

اگه آدما ميتونستن توي هر مقطعي از زندگي درست فكر كنن و درست تصميم بگيرن دنيا گلستان بود