کودک که بودم ، وقتی‌ زمین میخوردم ،مادرم مرا می‌بوسید،
تمام دردهایم از یادم میرفت ...
دیروز زمین خوردم،
... ......
دردم نیامد ،

اما...
به جایش تمام بوسه‌های مادرم به یادم آمد
.
.
.

سلام

سلام بر تو بانووووووو

نیمه دوم مونده هنوز

خدانگهدار

بشمار. اخ گفتی

میگی خستت کردم، میگی میخوای دورشی

باشه عشقم رد شو ، نمیخوام مجبور شی

میگی بی من خوبی ، قلبمو میکوبی

برو تا راحت شی ، حالا که آشوبی

میگی بیزار شدی ، میگی تکرار شدم

من که عشقت بودم ، باعثه آزار شدم

عاشقی زوری نیست ، غربت و دوری نیست

حالا که میخوای بری ، رسمش اینجوری نیست

سرت سلامت گله من ،گوشه ای از دله من

از وفاداریه دنیا ، این شده حاصله من

بهانه هات خیلی کمه ، تو هم یکی مثله همه

این گذشتن از وجودم ، یادگاره عشقمه

همه خوبن ما بد ، سادگیم قلبتو زد

میگی فراموش میکنی ، بی صفتی تا این حد

بعد از این میخندم ، به دله بازندم

رویه هرچی سادگیمه ، چشامو میبندم

دوباره باز از نو ، خط زدی دنیارو

دیگه اصراری نیست ، هرکجا خواستی برو

میگی قسمت این بود، دیر میای میری زود

بی تعارف بردی ، بازیه خوبی بود!

سرت سلامت گله من ،گوشه ای از دله من

از وفاداریه دنیا ، این شده حاصله من

بهانه هات خیلی کمه ، تو هم یکی مثله همه

این گذشتن از وجودم ، یادگاره عشقمه


((سرت سلامت گله من ،گوشه ای از دله من

از وفاداریه دنیا ، این شده حاصله من

بهانه هات خیلی کمه ، تو هم یکی مثله همه

این گذشتن از وجودم ، یادگاره عشقمه))

سرت سلامت گله من ،گوشه ای از دله من

از وفاداریه دنیا ، این شده حاصله من

بهانه هات خیلی کمه ، تو هم یکی مثله همه

این گذشتن از وجودم ، یادگاره عشقمه

سلام عباس جان ... مرسی ..
سلام آرش جان ... مرسی ....
سلام Spirit جان .. مرسی ...
سلام سید جان ... مرسی ..

سلاااااااااام

واسه رد گم کنی گفتم شب خوشمنظورم همون سلام بود

کار مده نفس تبه کار را
در صف گل جا مده این خار را
کشته نکودار که موش هوی
خورده بسی خوشه و خروار را
چرخ و زمین بندهٔ تدبیر تست
بنده مشو درهم و دینار را
همسر پرهیز نگردد طمع
با هنر انباز مکن عار را
ای که شدی تاجر بازار وقت
بنگر و بشناس خریدار را
چرخ بدانست که کار تو چیست
دید چو در دست تو افزار را
بار وبال است تن بی تمیز
روح چرا می‌کشد این بار را
کم دهدت گیتی بسیاردان
به که بسنجی کم و بسیار را
تا نزند راهروی را بپای
به که بکوبند سر مار را
خیره نوشت آنچه نوشت اهرمن
پاره کن این دفتر و طومار را
هیچ خردمند نپرسد ز مست
مصلحت مردم هشیار را
روح گرفتار و بفکر فرار
فکر همین است گرفتار را
آینهٔ تست دل تابناک
بستر از این آینه زنگار را
دزد بر این خانه از آنرو گذشت
تا بشناسد در و دیوار را
چرخ یکی دفتر کردارهاست
پیشه مکن بیهده کردار را
دست هنر چید، نه دست هوس
میوهٔ این شاخ نگونسار را
رو گهری جوی که وقت فروش
خیره کند مردم بازار را
در همه جا راه تو هموار نیست
مست مپوی این ره هموار را