ما وقتی بمیریم هم باید از اون دنیا به مامانمون زنگ بزنیم، بگیم: «رسیدیم!»... وگرنه زنگ مي‌زنه هرجور شده پيدامون كنه، اون دنيا آبرو برامون نمي‌ذاره، از پل صراط هم كه داريم رد ميشيم، اسم‌مان را كه مي‌خوانند، بهمون ميگن: «تويي؟!... مامانت ديروز زنگ زده بود دنبالت مي‌گشت.»