ایول

من كه لهم از خونه تكوني اصن يه وضي

باز باران/ با ترانه
با گوهرهای فراوان
می‌خورد بر بام خانه
من به پشت شیشه تنها
ایستاده: ...
یادم آرد روز باران
گردش يک روز ديرين
خوب و شیرین
توی جنگل‌های گیلان
کودکی ده‌ساله بودم
شاد و خرم
نرم و نازک
چست و چابک ...

واااااااااای چه جالب

وضع وخیمی ِ

بده یکیش ُ من برم

خاطره دوباره گیر دادی ؟ چرا من و تو نمیتونیم مثِ آدم باشیم