لایک

آبـرو یـافته هر کس بـه تـو نـزدیک شده ست

خـار هــم پـیـش شمـا گـل بـه نـظـر می آیـد




و نــبـوّت بـه دو تـا مـعـجــزه آوردن نـیـسـت !

از کـنـیـزان تــو هـم مــعــجــزه بــر می آیـد ...




بـه کـسی دم نــزد امــا پـدرت می دانـسـت

وحی از گـوشـه ی چـشمــان تـو در می آید ...




مـانـده ام تـــو اگــــر از عــرش بـیـایی پــایین

چـه بـلایـی بــه ســر اهـل نــظــر می آیــد؟!




مانده ام لحظه ی پیـچیدن عطـر تـو به شهر

مـلــک الــمــوت پـی چـنـد نــفـــر می آیـد؟! ...