چند فنجان چای داغ خستگیت را دور میکند؟ (مادرم روزت مبارک) (اینو از سجاد حسینی کش رفتم فوق العاده است) یه سر بیاین تو دیدگاه

تو را در تقویم های غبارگرفته بزرگ می دارم وسوم خرداد در گل فروشی های هیجان زده از این همه قیل وقال. و دوباره مثل هر روز میشوی ..

بی صدا زیر کتری را روشن میکنی و آب غل میزند و مرا صدا میکنی.راستی چرا هیچ وقت خسته نشدی از بیدارکردن من اخمالو وقتی هوا گرگ و میش بود و یاکریم ها هم در سایه روشن پنج و نیم صبح ابروهای گره خورده ام را میدیدند؟ چرا هیچ وقت نگفتی از این همه تکرار گریزانی؟

مادر چند بار برایمان سفره انداختی؟ جند چوب کبریت را آتش زدی برای ساکت کردن صدای لعنتی شکم های غرغروی ما؟ همیشه بودی. وقتی ما نبودیم؛ وقتی لای آن کتاب های احمق, نوک مداد را خرج کاغذ می کردم وتو برایم آب پرتقال می آوردی و من یک نفس فرو میدادم عصاره ای که با عشق از پرتقال دزدیده بودی. پاهایم در گچ بود و برایت ناله میکردم وتو صبورانه برایم کتاب زیست را ورق می زدی و شمرده شمرده برایم می خواندی و طنین صدایت برگه امتحانیم را پرکرد.

چرا خوبی هایت برایمان عادی شد؟چرا در این دنیای سنگی دلت ماسه هم به خودش راه نداد چه برسد به سنگ ؟ و من برایت چه کردم؟

این روزها که درکی از ساعت و تاریخ ندارم, برایم پیامک هدیه روز مادر می آید و من دوباره به مغز کرم خورده ام فشار می آورم که امروز چندم بود؟ – جذاب ترین هدیه روز مادر:چاپ عکس عزیزانتان روی فنجان و…

میبینی مادر, محبت بی مکثت را با یک فنجان پاسخ میگویم!!!. چند فنجان را از چای پرکنی و سر بکشی تا خستگی هایت فرار کنند؟اصلا فرار می کنند؟

چقدر دلم آغوشت را میخواهد که همیشه گرم است. و من نمیدانم چرا آغوش همه ی مادران گرم است؟ در سرمای زمستان گرم است, در پاییز گرم است و حتم دارم در قطب جنوب هم گرم است.

و مادر چراغ ها را هم تو خاموش میکنی. این روزها به کلید لامپ هم حسودی میکنم که انگشتان تو را بیشتر لمس میکنند. به تک تک لوازم خانه حسودی می کنم که همصحبت تنهایی هایت بودند و انگار هم چنان باید باشند.

-برای تو مادر که بی دلیل محبت می کنی و برای همه مادران سرزمینم که چنین اند-