ديگر سفر را دوست ندارم. با هر سفر اجزاء روح و فكر و انديشه ام را همچون بندبند عشقم از هم گسستي.!

آیا سفر های پی در پی ، از من چیزی که بتوانم به آن اشاره کنم و فرض ثابتی از آن داشته باشم ، باقی خواهد گذاشت ؟ سفر از ثانیه های به هم پیوسته عمر ، سفر از حال و هوای کودکی به نوجوانی و جوانی و میانسالی و پیری . سفر از مکان های مختلف . سفر از دریافت های گوناگون . سفر از خامی به بلوغ . سفر از سستی به استحکام . سفر از نادانی به دانایی . سفر از فقر . سفر از ناکامی به کامیابی . سفر به مهربانی . سفر به عشـــــق . سفرهای دائمی بسیار که هر کدام از این سفرها در پی سفری دیگر ایجاد شد ه است و در پی این سفرها نیز سفرهای دیگری ست ! ای خدا تو که اهل سفر نیستی پس چرا بنده ات این همه ، سفری ست ؟!