دشنه ای که در غلاف ماند ...

بالاخره پرسپولیس مدل 90 هم رونمایی شد تا هواداران پرطرفدارترین تیم آسیا ، بعد از پشت سر گذاشتن یک دوره پرچالش ، اولین بازی تیم محبوبشان را در فصل جدید ببینند.
به خدمت گرفتن بازیکنان جدید ، وعده های داده شده در خصوص تغییر در روش و" سبک" بازی و نتیجه گیری همراه با ارائه بازی زیبا ، بازگشت بازیکنان کاریزماتیکی نظیر کریمی ، مهمترین انگیزه هائی بود که موجب شد هوادار پرسپولیس با چشم های پف کرده و تا نیمه شب برای تماشای بازی تیم محبوبش بیدار بماند.
پرسپولیس در شبی که ملوان بسیار خوب و حساب شده بازی کرد ، توقعات را برآورده نکرد و موجب شد تا بار دیگر سایه هول انگیز دائی از فراز سکوهای سرخ ، بر باشگاه نشینان پرسپولیس سایه بیاندازد.
ملوان به لطف حفظ ساختار تیمی سال گذشته و دوندگی بی امان در میانه میدان و خط تدافعی ، توانست زهر پرسپولیس در خط حمله را خنثی نماید.
واقعیت آن است که در طول بازی ، سبک جدید بازی پرسپولیس که بواسطه در اختیار نداشتن ملی پوشان و عدم هماهنگی تیمی هنوز کاملا شکل نگرفته ، هرگز بر اندیشه های دفاع منطقی تیم مقابل نچربید و این ملوان بود که با استفاده از قدرت بدنی مناسب و نیز تجربه قبلی بازی های در مقابل پرسپولیس ، توانست در بسیاری مواقع از گردش صحیح توپ توسط قرمز ها جلوگیری کرده و در چند صحنه نیز آنها را تحت فشار قرار دهد. در برخی صحنه ها ، هر یک از عناصر تهاجمی پرسپولیس در کمند 2 تا 3 بازیکن حریف گرفتار شده که نشان از آمادگی بدنی و روانی حریف برای اجرای پرسینگ و قطع ارتباط هافبکهای تیم بود.
ملوان در یک سوم میانی زمین و همچنین یک سوم دفاعی خود بسیار جنگنده ظاهر شده و با تجمع نفرات مانع از شکل گیری هسته های هجومی پرسپولیس گردید؛ حربه ای که فقط تیم های دارای قوای بدنی خوب و تمرکز بالا خوب اجرا می کنند.
گرچه هنوز فرم واقعی پرسپولیس شکل نگرفته ولی می توان تحلیلی کلی از کیفیت بازی بازیکنان در خطوط مختلف تیم ، ارائه داد:
- علیرضا حقیقی : در بازی با ملوان حقیقی چندان روز سختی را تجربه نکرد و تنها نکته قابل توجه عدم هماهنگی وی با مدافعین میانی بود که در اثر تمرین و تکرار برطرف خواهد شد. حقیقی روی صحنه گل نیز مقصر اصلی نبود ؛ هرچند وی می داند دروازه بان های بزرگ معمولا در چنین صحنه هائی توانایی خود را بروز می دهد.