دکتر شریعتی میگوید : درد علی دو گونه است...(ادامه در دیدگاه)

درد علی دو گونه است:یک درد دردی است که از زخم شمشیر ابن ملجم در فرق سرش احساس می کند و درد دیگر دردیست که او را تنها در نیمه شبهای خاموش به دل نخلستانهای اطراف مدینه کشانده و به ناله در آورده است.
ما تنها بر دردی میگرییم که از شمشیر ابن ملجم در فرقش احساس میکند.

امّا این درد علی نیست!

دردی که چنان روح بزرگی را به ناله در آورده است تنهایی است...که ما آنرا نمی شناسیم!
باید این درد را بشناسیم... نه آن درد را...
که علی درد شمشیر را احساس نمی کند?و...ما...
درد علی را احساس نمیکنیم..."

"قسمتی از جزوه علی تنهاست-دکتر علی شریعتی"