شش ماه به دوستت مهربونی میکنی ، خوبی باهاش ، هر کاری میگه میکنی که بفهمونی دوستش داری … دو روز که اعصاب نداری ، میگه: حالا شناختمت !

همه همینجورین شک نکن

پسرا یا دخترا؟

پسرا مخصوصا

از ریشه کارت مشکل داره !
تو نباید برا اینکه به کسی بفهمونی دوسش داری بهش مهربونی کنی ، چون اگه روزی از این کار دست کشیدی یا دیگه با اون انرژی این کارو نکردی یا این حس بهش منتقل شد که مهربونی دیگه نمیکنی ! برای اون این استنباط رو در پی داره که تو دیگه دوسش نداری و شاید اون دامنه این استنباط رو به گذشته و بدو مهربونیات گسترش بده و بگه که حالا شناختمت و قبلا در اشتباه بودم . اون موقع هست که این حرف رو که تو این پست زدی خواهی زد !

خدایا زودتر مهدی رو بفرست تا تمام دخترا از شر ما پسرا راحت بشند . ولی حالا ما نباشیم دنیا دیگه بدرد نمی خوره

ببین این شازده چقدر تجربه داره . بابا حرفه ای

نه داریوش من چیزیو که به ذهنم رسید گفتم / شاید تفکرات منم اشتباه باشه !

نه اینجوری که شما میگید نیست می دونی وقتی مهربونی تو ذات ادم باشه هیچ کاریش نمی شه کرد من واسه فهموندن از مهربونی استفاده نکردم اصن نیستش که از مهربونی اسنفاده کنم ولی در هر صورت مهربونیه ذاتی کاریش نمی شه کرد

میدونی اشتباه ما همینجاست که بعضی وقت ها بخاطر دو تا جمله تمام افکارمون تغییر پیدا میکنه ؛ کلام دوستمون شازده شاید درست باشه ولی دوست واقعی بجای بیان جمله < حالا شناختمت > همون کاری که تو براش انجام دادی رو برای تو میکنه .