در این دنیای وارونه....... #ادامه-دیدگاه

دوراهي ها...امان...
در این دنیای وارونه

گهی عشق و گهی نفرت

بسان پیچکی شاداب

بپیچند و بتابند در کنار هم

که در آخر ز کار این اَبَر پیچك

نباشد فصل و دوری و تمّیز

که در آن دم نداند چاره ی کارش

همین انسان که آمد ز آبی پست...ز جایی پست...

نداند نفرتش تابد...نداند عشق برتابد؟

یا که نه..برعکس...

نداند سهم او از یار چقدر باشد؟

نداند یارش کجا باشد؟

در کدامین جا؟...کدامین دل؟

نداند آخر کارش...نداند سهم از یارش..ندارد سهم از یارش..

چقدر سخت است دو راهی ها...چقدر سخت است...چقدر سخت است...

امان از درد و دلِ شاعر....امان از دردِ دلِ عاشق

امان از این همه نفرت...امان از این همه مستی...امان از این همه دلخوشی های ناکجا آبادت ای یار...

نشاید بر تافی ز حرف من...ز شعر من..ز عشق من

تو حتما حرف دل را خوب میفهمی

تو میدانی چه گویم من که در این سینه جز عشقت...هیچ ندارم..ندارم..ندارم

تو میدانی من خسته ز عشقت دل نخواهم کند..نخواهم کند..نخواهم کند

تو میدانی تمام ساعت و وقتم مرا بی تو نخواهند..نخواهند..نخواهند