امروز با تأثیر گزارترین عکس دوران زندگیم در خدمت شما هستم.عکسی که خیلی من رو به عکاسی علاقه مند کرد.اسم عکس هست کرکس و کودک،البته اسم های دیگه هم روش گزاشتن. كوين كارتر عكاس اين عكس ، براي عكس گرفتن از قحطي زدگان سودان به آن كشور مسافرت كرده بود كه در جريان يكي از جست وجوهايش متوجه صدايي در پشت درخت ها مي شود. ناگهان دختربچه لاغري را مي بيند كه در حال تلاش براي رسيدن به كمپ توزيع غذاي سازمان ملل است . به روايت خود كارتر، او به محض آن كه خم شد تا از دختربچه عكس بگيرد، لاشخوري را ديد كه در نزديكي كودك به زمين نشست . كارتر حدود 20 دقيقه صبر كرد تا لاشخور بال هايش را باز كند، اما اين اتفاق هرگز نيفتاد. به گفته يكي از دوستان عكاس ، »كارتر پس از آن ماجرا به افسردگي شديد دچار شد.« در 26 مارس 1993 نيويورك تايمز اين عكس را منتشر كرد تا عكاس در همان سال جايزه پوليتزر را از آن خود كند. تقريبا بعد از گذشت يك سال از تاريخ انتشار اين عكس كارتر در 27 ژوئيه 1994 به زندگي اش پايان داد.عمق فاجعه رو میشه تو این عکس احساس کرد.هر بار میبینم تنم میلرزه