موجود بی آزاری هستم ، گاهی که نبودنت تنهایـی را به رخم میکشد ، به یاد ِنگاه ِ گرم َت گوشه ای کز میکنم ، در سکوتی شرمگین نفس میکشم ، از بستر تنهایی بر میخیزم ُ، بارانی به صورت میزنم ، در را باز میگذارم ، و شکوفۀ گیلاسی به دستانم هدیه می بخشم ..... . من لاک َم را هم زده ام ، بهترین ِ بهترین ِ رنگها را !! بگذار باور کنم . . . !! [آهوی ِ وحشی]