به شوق روی تومن زنده ام،خدا داند / / برای زیستن، اینکتوئی بهانه ی من ... "شعر از هدیه "

بگو که گل نفرستند کسی به خانه ی من

که عطر یاد تو پر کرده آشیانه ی من

تو چلچراغ سعادت فروز بخت منی

بجای ماه تو پرتو فشان به خانه ی من

به شوق روی تو من زنده ام خدا داند

برای زیستن اینک تویی بهانه ی من



صدام کن ای صداقت پیشه بی بی گل عتیقه

تمام دلخوشیم اینه که دل با تو رفیقه

صدام کن ای هوای تازه ای عطر رونده

هوا پر شه پر از پرهای رنگی پرنده

بزن بارون بزن خیسم کن آبم کن ترم کن

کمک کن تازه بارون من غریبم پرپرم کن

بزن آتیش بجونم شعله کن خاکسترم کن

بذار سر روی دوشم سایتو تاج سرم کن

تو عاشق پیشه ای همیشه ای محشر بپا کن

منو عاشق ترین آواره ی عالم صدا کن

من از مکتب سراغ قبله ی عشقو گرفتم

توو اینجا تا ابد از عشق مردنو بنا کن