#قِرقی-فروش‌ طَرَفای‌ مولوی‌ ، کنج‌ِ خیابون‌ ! زیرِ #قطره‌های‌-بی‌ترمزِ-بارون‌ ! یه‌ پسربچّه‌ نِشسته‌ تک‌ُ تنها ، می‌گه‌: آی‌ ! #رهگذرا ! قِرقی‌ِ اَرزون‌ !

قِرقی‌فروش‌

طَرَفای‌ مولوی‌ ، کنج‌ِ خیابون‌ ! زیرِ قطره‌های‌ بی‌ترمزِ بارون‌ !
یه‌ پسربچّه‌ نِشسته‌ تک‌ُ تنها ، می‌گه‌: آی‌ ! رهگذرا ! قِرقی‌ِ اَرزون‌ !
بین‌ِ لب‌هاش‌ یه‌دونه‌ سیگارِ روشن‌ ! دوتا دستش‌ قِرقی‌ِ خیس‌ُ گرفتن‌ !
قِرقی‌ِ چشماش‌ُ دوخته‌ به‌ نگاهم‌ ! با چشاش‌ حرف‌ می‌زنه‌ انگاری‌ بامن‌ !
می‌گه‌: جای‌ من‌ تو اوج‌ِ آسمونه‌ ! مث‌ِ بُلبُل‌ نمی‌شم‌ بَرده‌ی‌ دونه‌ !
جُفت‌ِ من‌ اون‌ورِ اَبرا چش‌به‌رامه‌ ! قِرقی‌ بی‌جُفت‌ خیلی‌ زنده‌ نمی‌مونه‌ !
اون‌ اسیرِ روزگاره‌ ، پسرک‌ اسیرِ اون‌ !
هَر دوتا زندونی‌اَن‌ ، زندونی‌ِ دست‌ِ زمون‌ !
یکی‌ باید هَردوشون‌ُ از قفس‌ رها کنه‌ !
یکی‌ باید بیادُ فکری‌ به‌ حال‌ِ ما کنه‌ !
پسرک‌ سمج‌ترین‌ قِرقی‌ فروشه‌ ! یه‌دونه‌ غربتیه‌ خونه‌ به‌ دوشه‌ !
خیلی‌ وقته‌ تشنه‌ی‌ یه‌ بسته‌ گَرده‌ ! بغض‌ِ زخمای‌ نگفته‌ تو گلوشه‌ !
تو چشاش‌ هزار تا فانوس‌ِ شکسته‌ ! دلش‌ از پَستی‌ِ این‌ آدما خسته‌ !
انگاری‌ داره‌ یه‌ حرف‌ِ تازه‌ می‌گه‌ ! با خودش‌ حرف‌ می‌زنه‌ با لب‌ِ بسته‌ !
می‌گه‌:خسته‌اَم‌ از این‌ روزای‌ گریون‌! آخه‌ جای‌ من‌ تو خونه‌س‌ نه‌ خیابون‌!
اگه‌ دنیا همینه‌ که‌ من‌ می‌بینم‌ ! دوس‌ دارم‌ که‌ زنده‌گیم‌ بگیره‌ پایون‌ !
اون‌ اسیرِ روزگارِ قرقی‌ِ اسیرِ اون‌!
هَر دوتا زندونین‌، زندونی‌ِ دست‌ زمون‌!
یکی‌ باید هَردوشون‌ُ از قفس‌ رها کنه‌ !
یکی‌ باید بیادُ فکری‌ به‌ حال‌ِ ما کنه‌ !