داداشم فردا صُب عازمه سربازی میشه . . . رفته کچلو هم کرده . . . می خوام براش تا صُب مَمَّد نبودی و کربلا منتظر ماست و وطنم وطنم بخونم . . . وای که من چقَد اندوهگینم . . . دیگه تا چند ماه کل کل و کرکری و ...تعطیل . . . خو من تابستون حوصِلم میسَره که . . .

ناراحتم کردی

وای بیچاره داداشت

سلامت باشی آق هادی
وا آقا علیرضا مگه چی گفتم؟!!!
مستر جومونگ سربازیه ها جنگ جهانی نی که!

نرفتی که بدونی

بعله نرفتم و نمیدونم ولی دیگه پیازداغش میمونه سرِ دلِ آدم . .

پیاز داغشو زیاد نمیکنم ولی واقعا هر ثانیه اونجا اندازه یه روزه

دیگه به بدیه خوابگاه دانشجویی نمیرسه . . . سربازی همش هیجان و تحرک و عشق و حاله ولی خوابگاه همش غصه و درد و تنهایی و کسالت . . .

من هر دوش رفتم سربازی صد برابر سختتر از خوابگاست

خوابگاه پسرا با خوابگاه دخترا کاملن می فرقه آقای جومونگ

نه فرقی نداره

چی شد؟

هیچی

فهمیدی اشتب میکنی؟

نوچ. فهمیدم که شما حرف حرفِ خودتِ مذاکره هم بی فایدَس

نه به خدا قانعم کن

الان خوابم میاد، فردا یادم بندازید انقد واستون دلیل و برهان بیارم تا متقاعد بشی

چشم