آدما باید یکیو داشته باشن که هر وقتی خسته و پکر و داغون و عصبیو مریض بودن ازت نپرسن چرا؟ فقط دستت رو بگیرن و بگن : "بلند شو بریم یه دور بزنیم، دوست ندارم این شکلی ببینمت. . .

بلند شو بریم یه دوری بزنیم!

حسش نی!

چرا؟!

نمیدونم!

واقعا قانع شدم!

واقعا؟!

آره بابا!

خو حالا بیرون نمیریم؟!

شوما گفتی که حسش نی!

الان حسش اومد!

وای چقدر دیر اومد!

بالاخره اومد دیگه!
خو بگو نمیبرم! بد!

میبرمت بابا!ناراحت نشو!

اصنم ناراحت نشدم!

معلومه!
حالا میای؟

بله که میام!
کجا میریم حالا؟!

شما دلت میخواد کجا ببرمت؟

کوه!

آماده شو بریم!

کدوم کوه حالا؟!

من همیشه سراوانو به همه جا ترجیح میدم ولی باز نظر خودته!

سراوانو تابحال نرفتم!
اما شیما اینا رفته بودن تو گل و لای گیر کرده بودن!

جای بکر زیاد داره!
خیلی قشنگه من جاهای خوبشم میشناسم!

من از الان بگم که همش یکی باید هوامو داشته باشه!

هواتو دارم نگران نباش!

موقعی که دارم پایین میام! اصن با کله میام!

اگه هواتو نداشته باشو اینطوری میشی
نمیذارم با کله بیای پایین خیالت راحت

به من میخندی؟! باشه! نشونت میدم!
اصنشم کوه نمیام!بد

پ من تنهایی برم؟!

خ قول بده دیگه بهم نمیخندی!
میام اونوقت!

باشه قول میدم خودمو کنترل کنم!

تازه قول میده که کنترل کنه!
یادت باشه من بیفتم بمیرم میشه تقصیر تو!
اگه میخوای نبر!

خدا نکنه این چه حرفیه!

خو حالا میریم یا که نه؟!

من که میگم بریم تو نمیای!

خو من میام!

باشه پ بریم!

بزن بریم!

باش!

باش!