صرفا در درجه ی اول اینا رو می گم که مث دیوونه ها خودمو دلداری بدم. خیلی از ماها اگه شاهزاده ی داستان زیبای خفته بودیم از خارهای دور برجم عبور نمی کردیم چون یقینا با خودمون می گفتیم :" گیریم از خارها گذشتیم با اژدها چیکار کنیم؟!" سر خرمونو کج می کردیم و برگشتیم و با اولین ولدمورتی که در راه می دیدیم خدمت عاقد می رسیدیم! خلاصه این که تا سیب سمی نخوری، دستت به سوزن نخوره یا مث کوزت مس نسابی هیچ شاهزاده ای با اسب سفید نمیاد. ... اگه لنگه کفش بلورین رو نگیری و تو شهر دوره نیوفتی دنبال صاحابش و با اژدها نجنگی پرنسس بهت نمی دن ... تقیِ اسمال آقا اینا نصیبت میشه!