شب‌ُ این‌ ساعتک‌ِ خورشیدی‌ ! من‌ُ این‌ حنجره‌ی‌ تبعیدی‌ ! اِی‌ همیشه‌ همسکوت‌ُ همنگاه‌ ! من‌ُ از کدوم‌ غزل‌ دزدیدی‌ ؟

شب‌ُ این‌ ساعتک‌ِ خورشیدی‌ !
من‌ُ این‌ حنجره‌ی‌ تبعیدی‌ !
اِی‌ همیشه‌ همسکوت‌ُ همنگاه‌ !
من‌ُ از کدوم‌ غزل‌ دزدیدی‌ ؟
گُم‌ شُدم‌ تو کوچه‌های‌ مِه‌زَده‌ !
چه‌ کسی‌ نشون‌ِ من‌ رُ بَلَده‌ ؟
اصلا" انگار نفس‌ُ نورُ چراغ‌ ،
به‌ ترانه‌های‌ ما نیومده‌ !
وقتی‌ هَر خاطره‌ خنجر می‌زنه‌ ،
وقتی‌ آیینه‌ به‌ فکرِ کشتنه‌ ،
دیدن‌ِ دوباره‌ی‌ دستای‌ تو ،
لحظه‌ی‌ ناب‌ِ تولدِ منه‌ !
با تو میشه‌ عشق‌ُ تو ترانه‌ دید !
میشه‌ لاجرعه‌ چشات‌ُ سَرکشید !
واژه‌های‌ دَس‌ نخورده‌ رُ بیار !
تو بِرِس‌ به‌ دادِ این‌ برگ‌ِ سفید !
جوشش‌ِ دوباره‌ی‌ شعرِ منی‌ !
مثل‌ِ قامت‌ِ ستاره‌ روشنی‌ !
اِی‌ تجسّم‌ِ امیدُ عاطفه‌ !
تو درست‌ مثل‌ِ نفس‌ کشیدنی‌ !
وقتی‌ هَر خاطره‌ خنجر می‌زنه‌ ،
وقتی‌ آیینه‌ به‌ فکرِ کشتنه‌ ،
دیدن‌ِ دوباره‌ی‌ دستای‌ تو ،
لحظه‌ی‌ ناب‌ِ تولدِ منه‌ !